سردم مثل یه دونه ی برف ..

توی سکوت روحم آهسته و نرم از سینه ی آسمون تنم و رها می کنم  و

به راه می افتم ...

راه میرم و راه میرم ..

تا برسم ..

به کجا .. ؟

 

 

سالهاست که در راهم ..

نرم نیستم ..

سکوت و در راه جا گذاشتم ...

 

 

سردم

سختم و پر از فریاد

فریاد از رفتن ها و نرسیدن ها ...

 

 

 

 

نوشته شده در شنبه 11 آبان1387ساعت 9 توسط ساناز| |